Voorzieningenplanning
Voorzieningenplanning is één van de zeven punten uit de Agenda Maatschappelijk Vastgoed 2013. Waarom, voor wie, wat, waar? In deze werkgroep wordt gewerkt aan (de totstandkoming van) een onderbouwde en gebiedsgerichte visie op voorzieningen, met een helder beeld van het minimumniveau waarop de overheid kan en wil worden aangesproken.
Waarom deze groep?
In Nederland hebben we niet de traditie om voorzieningen in samenhang met elkaar te bezien. We zijn gewend aan de meerjarenplanning onderwijshuisvesting, hebben een sportaccommodatiebeleid en ambiëren woonzorgzones. Een samenhangende voorzieningenstructuur ontbreekt doorgaans. Door de vaak gelijke behandeling van buurten, wijken en dorpen en het gebruik van standaards dreigt nivellering, daar waar we juist het verschil willen maken. Juist in tijden van crisis moeten scherpere keuzes worden gemaakt.
Een "eigentijdse voorzieningenstructuur" staat voor een gebiedsgerichte en integrale benadering van voorzieningen; publiek en privaat. Het (locale of regionale gesprek) gaat over de maatschappelijke vraag, de huidige en gewenste voorzieningen, de ruimtebehoefte (meer of minder), maar ook over rollen en samenwerking. Het is een gezamenlijke zoektocht naar betere benutting van de bestaande voorraad, nieuwe kansen en lokale dynamiek.
Ambitie 2013
De activiteiten van deze werkgroep bouwen voort op de resultaten uit de activiteiten van 2011 en 2012. Wel komt het accent meer te liggen op nut en noodzaak en de ondergrens van het voorzieningenniveau. Er wordt gewerkt langs twee lijnen:
- een onderbouwing van waarom, wat (minimaal, kerntakendiscussie)
- het proces (methodiek en instrumentarium)
Gaandeweg willen we toewerken naar een update van het "Spoorboekje maatschappelijke voorzieningen" van de VNG uit 2008, dat partijen in het veld houvast kan bieden bij voorzieningenplanning, met o.a. aandacht voor transities, krimp en crisis, minder overheid meer burger, nieuwe instrumenten, enzovoort.
Activiteiten 2013
Veel inhoudelijke informatie hebben we afgelopen tijd al in Bouwstenen-verband op een rijtje gezet of ontwikkeld. Opgave is dit materiaal aan te vullen en met elkaar nieuwe inzichten op te doen en het geheel te verwerken tot een praktisch handzaam houvast voor het werkveld. Zie hier een beschrijving van de aanpak en planning.
Activiteiten op hoofdlijnen:
- opzetten inhoudsopgave nieuwe spoorboekje en redactieformule voor nieuwe spoorboekje
- samen met deskundigen beeld schetsen van ontwikkelingen op diverse beleidsterreinen (over en weer elkaars stukken lezen en op basis hiervan suggesties aan anderen meegeven en eigen stuk aanpassen
- verzamelen aanvullen materiaal
- nieuwe praktijkcases (bedoeld om nieuwe info en inzichten te vertalen naar praktisch houvast, in workshopvorm)
- beschrijven proces, methodiek en instrumentarium aan de hand van beschikbaar materiaal en cases
- redactie (tekst voor website en boekje)
Ook meedoen?
Om het geheel verder te brengen zijn we op zoek naar:
- deskundigen op diverse terreinen die tijd en zin hebben mee te denken en onderdelen van het boekje voor zijn/haar rekening te nemen
- nieuwe praktijkcases (waar we de nieuwe inzichten kunnen bespreken en testen)
- partijen die willen mee-financieren (organisatie-kosten, ontwikkelen aanvullend materiaal, professionele eindredactie, vormgeving en drukwerk)
Meer informatie
Voor meer informatie:
- Ingrid de Moel; Bouwstenen 06 52 31 08 45 02
Zie ook de informatie op de website over voorzieningenplanning en voorzieningenplannen.
| Bijlage | Grootte |
|---|---|
| Verslag intervisiebijeenkomst Voorzieningen Nijmegen - 28 maart 2011 | 432.47 KB |
| Acties voorzieningenplanning 2012.pdf | 248.09 KB |
| Algemeen programma case-uitwerking | 442.29 KB |
Groepen:
Ideeen voor de update
Goedendag,
Is het een idee om tbv de update:
- niet te focussen op 'succensvolle' cases maar op de ' minder-succesvolle' cases
- met name cases te onderzoeken die al geruime tijd opgeleverd zijn. Bijv meer 3 - 5 jaar geleden opgeleverd zijn . Dan voorkom je n.l dat de handreiking alleen gericht is op 'plannen' en 'ontwikkelen'. De dilemma's bij het (beoogde) gebruik van de voorzieningen komen dan nadrukkelijker zichtbaar.
Tot slot: planning suggereert min of meer 'zicht op de toekomst met gebruikmaking van de kennis van nu' . We weten ondertussen dat onze kennis van de toekomst behoorlijk beperkt is. Wellicht biedt de crisis ons nu de mogelijkheid om te kijken of er voorzieningenvastgoed te realiseren is meer uigaat van een dynamische samenleving. Een samenleving met niet alleen fluctuerende financiele mogelijheden, behoeften en bestuurlijke visie op de samenleving met erbij behorende rol van de overheid.